Łukasz Januszkiewicz, Roman Załuska, Marcin Grabowski

 

Terapia resynchronizująca – wskazania, wytyczne i nowe kierunki badań

Cardiac resynchronization therapy – indications, guidelines and future perspective Medycyna Faktów 2018; 4(41): 314-319. DOI: 10.24292/01.MF.0418.10
STRESZCZENIE

Rokowanie w przewlekłej niewydolności serca jest nadal złe mimo istotnego postępu terapii, jaki dokonał się w ciągu ostatnich lat. Szeroki zespół QRS, w tym także blok lewej odnogi pęczka Hisa, istotnie pogarsza rokowanie pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca. Terapia resynchronizująca jest podstawową niefarmakologiczną metodą leczenia pacjentów z objawową niewydolnością serca, obniżoną frakcją wyrzutową lewej komory i szerokim zespołem QRS. W niniejszym artykule przedstawiliśmy aktualne wskazania do implantacji układów do resynchronizacji serca, a także nowe kierunki badań.

ABSTRACT

Chronic heart failure carries a poor prognosis despite a significant progress in therapy made in the last years. A wide QRS complex and left bundle branch block increase the mortality of patients with chronic heart failure. Cardiac resynchronization therapy is a fundamental nonpharmacological treatment for patients with symptomatic heart failure with reduced left ventricular ejection fraction and wide QRS complex. In this article, we present the contemporary indications for cardiac resynchronization therapy and future perspectives.

POPRZEDNIE NUMERY