Tomasz Stompór

  

Benazepril – lek z wyboru w przewlekłej chorobie nerek?

Benazepril – the drug of choice in chronic kidney disease Medycyna Faktów 2009; 3(4): 61-74. DOI:
STRESZCZENIE

Według szeregu badań epidemiologicznych przewlekła choroba nerek dotyka ok. 10–15% ogółu populacji Europy i Ameryki Północnej, przy czym ryzyko jej wystąpienia narasta gwałtownie wraz z wiekiem; z jeszcze wyższą częstością dotyka ona wybrane grupy etniczne. Jednym z najważniejszych mechanizmów patogenetycznych rozwoju, a następnie progresji przewlekłej choroby nerek do jej kolejnych stadiów jest nasilona aktywność systemowa i lokalna (tkankowa) osi renina-angiotensyna-aldosteron. Angiotensyna II i aldosteron są nie tylko bezpośrednimi efektorami uszkodzenia nerek, ale także stanowią czynnik „integrujący” szereg niekorzystnych zjawisk patologicznych, m.in. dysfunkcję śródbłonka, nadkrzepliwość, nasilony stres oksydacyjny, wzmożoną aktywność układu współczulnego, stan zapalny i inne. Ze względu na kluczową rolę angiotensyny II w procesie uszkodzenia nerek blokada jej powstawania poprzez zastosowanie inhibitorów enzymu konwertującego jest najbardziej logiczną i patofizjologicznie uzasadnioną strategią w terapii nefroprotekcyjnej. Spośród szeregu inhibitorów konwertazy na szczególną uwagę zasługuje benazepril – lek o doskonale udokumentowanym działaniu nefroprotekcyjnym, zarówno w badaniach podstawowych, jak i w wielkich, wieloośrodkowych randomizowanych i kontrolowanych próbach klinicznych.

ABSTRACT

According to several epidemiological reports chronic kidney disease (CKD) may affect up to 10 – 15% of population in Europe and the United States and the prevalence of CKD increases significantly with age. Ethnic minorities are even more exposed to the risk of CKD. Increased activity of renin-angiotensin-aldosterone axis, both systemic and local appears the most important mechanism of development and further progression of this disease. Angiotensin II and aldosterone are not only direct effectors of kidney damage, but they also ‘integrate’ several adverse pathologies, such as endothelial dysfunction, hypercoagulation status, oxidative stress, hyperactivity of sympathetic system, inflammation and other. Since angiotensin II seems to be a key player in kidney damage, the obvious and most justified treatment strategy is to block its synthesis using angiotensin converting enzyme inhibitors. Among a number of ACE inhibitors available the special attention should be focused on benazepril – the drug with an excellent and exceptional renoprotective value, which has been repeatedly demonstrated in both experimental models and large, multicenter, randomized controlled trials.

POPRZEDNIE NUMERY