Marta Domańska, Iwonna Grzywanowska-Łaniewska

Niewydolność serca – jak jeszcze możemy zintensyfikować farmakoterapię?

Heart failure – how can we further enhance pharmacotheraphy? Medycyna Faktów 2013; 1(18): 56-62. DOI:
STRESZCZENIE

Pacjenci z przewlekłą niewydolnością serca, zwłaszcza z upośledzoną funkcją skurczową lewej komory, odnoszą korzyści ze zwolnienia spoczynkowej czynności serca poniżej 70/min, co zostało udowodnione w licznych badaniach klinicznych. Badanie SHIFT pokazało, że w przypadku trudności z uzyskaniem pożądanej spoczynkowej czynności serca, mimo stosowania β-adrenolityku w maksymalnej dawce lub jeżeli zwiększenie jego dawki nie jest możliwe, skuteczne może się okazać dołączenie iwabradyny. W rozdziale przedstawiono dwa przypadki chorych z praktyki klinicznej, u których dzięki dołączeniu iwabradyny udało się skutecznie obniżyć spoczynkową czynność serca. Opisano 73-letnią kobietę z przewlekłą pozawałową niewydolnością serca oraz upośledzoną funkcją skurczową lewej komory (EF ok. 30%), u której mimo stosowania β-adrenolityku w maksymalnej dawce nie uzyskano pożądanego zwolnienia czynności serca. Dołączenie do leczenia iwabradyny pozwoliło osiągnąć zamierzony efekt kliniczny. W drugim przypadku, u 64-letniej kobiety z przewlekłą pozawałową niewydolnością serca, otyłością i POChP, nietolerującej dużych dawek β-adrenolityku, zastosowanie iwabradyny również skutecznie obniżyło czynność serca.

ABSTRACT

Patients with chronic heart failure, particularly with impaired left ventricular systolic function benefit from the reduction of the resting heart rate below 70/min., which has been proven in numerous clinical studies. SHIFT study has shown that adding ivabradine to the therapy of patients with difficulties in obtaining resting heart rate control despite of usage of betablockers in the maximum dose, or if the increase of β-blocker dose is contraindicated. The paper presents two clinical cases of patients receiving ivabradine that effectively reduced resting heart rate. In the first case, 73-year-old woman with chronic ischemic heart failure with impaired systolic function of the left ventricle (EF 30%) receiving β-blockers at the maximum dose did not achieve the desired release of the heart rate and adding ivabradine to the therapy allowed to gain the expected clinical effect. In the second case of 64-year-old woman also with ischemic chronic heart failure, obesity and COPD, not tolerating high doses of β-blocker use of ivabradine was associated with effective decrease of the heart rate.

POPRZEDNIE NUMERY